De Tuinen van Appeltern
Walstraat 2a, 6629 AD Appeltern
Nederlands grootste en mooiste tuinideeënpark

Nederlands grootste en mooiste tuinideeënpark

Koning Winter

De eerste winterse dag. Ik zie er naar uit. In tegenstelling tot aardbeien en sla (uit mijn moestuin) met kerst hoeven we voor februari geen peren- en appelbloesems te verwachten. Al is ons klimaat erg veranderlijk. Zo gebeurde er een aantal winters geleden ineens iets heel bijzonders. En daar wil ik u nog even van laten meegenieten.

Het is najaar, ’s ochtends vroeg en vannacht heeft het gevroren. De lucht is hemelsblauw en het is stil. Op de achtergrond hoor ik het geruis van de zee. Nou ja van de snelweg eigenlijk. En de tuin beweegt, hij staat in de vierde versnelling en maakt zich op voor de winter.

De walnoot, de moerbei en de Catalpa kunnen de strenge vorst van afgelopen nacht niet aan. Hun bladeren zijn bevroren. Nu klimt het zonnetje langzaam hoger en hoger en verwarmt de bomen. Ik loop door mijn bosje en daar gebeurt iets heel vreemds. Ineens hagelt het om mij heen, alles ritselt, zingt en suist. En al komt het niet uit de wolken, hagelen doet het wel. Het is het blad dat massaal van de bomen valt. Ik voel me één met de kinderen in het liedje van Venz. Het hagelt, het hagelt, grote korrels……... alleen hagelt het geen chocolade, maar bladeren.

De zon heeft het laagje rijp doen smelten en de bomen laten hun blad massaal vallen. Ineens is het helemaal niet stil meer om me heen, je kunt het blad horen vallen op de bevroren grond. Ik loop rond en trap op het blad, wat lekker onder mijn voeten knispert, dit is echt winter, alleen is alles heel vreemd, het is zo ineens.

Ook nu het in januari nog zo herfstig is waait het gevallen blad nog rond in de tuin. Nu blijft het groen om me heen. Daarom ben ik nog regelmatig buiten te vinden. Door de wind blijf ik het blad van het gras harken (zodat niet geel wordt), maar de vaste planten en struiken houden wel van een warme deken en daar hark ik zoveel mogelijk blad tussen. Zou die strenge winter toch nog komen?

De rozen op stam ben ik vergeten en geef ze nog snel een krans van coniferenblad, zo kan hun entplek niet bevriezen. En hoe zal het dit keer met de hortensia's gaan, ze staan pal op het Noordoosten en met vorst kunnen hun bloemknoppen gemakkelijk bevriezen. Ik pak ze toch nog maar in, met bamboestokken en daartussen in takken van groenblijvers, ik hoop dat het helpt.

Misschien blijft alles groen, maar wie weet. Ik verlang naar de winter en als die toch nog komt? Geniet er van, het is maar even en zo mooi.

Marjan Sorgdrager

Bureau Tuinleven. Het adres voor uw Publicatie, Lezing, Cursus of advies.
Info: 0522-452333 / www.bureautuinleven.nl.